☂ کــاᓅــــہ _ زمـωـتــانــے ☂

دستم را كه به سمت روزهايم دراز ميكنم

دلم ميلرزد

كه مبادا گذر كني از روبروي پنجره ي خيالم

نا خودآگاه دستم را ميكشم

پنجره را ميبندم

چشمانش را ميبندم

گوش هايم را ميگيرم

ملافه را روي سرم ميكشم

دلم را متقاعد ميكنم

كه شب است

و دوباره و دوباره خودم را به خواب ميزنم

من از تمام روزهاي نيامده ام هراس ديدنه دوباره ي تو را دارم

سونيا كياني