راههای طبیعی درمان «فیبر ومیالژیا»

همه چیز به درد مربوط نمیشود

افراد مبتلا به فیبر ومیالژیا همراه با درد و حساسیت، بسیاری از افرادی که از درد مزمن عضلات رنج میبرند، سفتی عضلانی را خصوصا هنگام صبح، حالت مورمور یا سوزش یا کرختی در دستها و پاها، مشکلات خوابیدن، انواع سردردها و خستگی مفرط را هم تجربه میکنند.

تنها به این خاطر که منشأ درد هنوز مشخص نیست یا در هالهای از ابهام است نشانگر این نیست که پزشکان نمیتوانند این بیماری را تشخیص دهند. اخیرا دانشکده روماتیسمشناسی آمریکا توانسته ۱۸نقطه محرک این دردها را شناسایی کند. اگر در ۱۱نقطه از این ۱۸ تا درد احساس کنید میتوان بیماری درد مزمن عضلانی را شناسایی کرد.

سیستم عصبی مقصر است!

یکی از شایعترین باورها در این زمینه این است که اختلالی در سیستم عصبی فرد رخ میدهد که آستانه درد این بیماری را تغییر میدهد. تحقیقی که در سال۲۰۱۵ در این زمینه انجام شده، نشان میدهد سیستمهای عصبی افرادی که از این بیماری رنج میبرند نسبت به افرادی که این بیماری را ندارند، به شکل متفاوتی به آن واکنش نشان میدهند.

استرس را دست کم نگیرید

بسیاری از بیماران میگویند که استرس و فشار فیزیکی و روانی زمینه را برای بروز این بیماری فراهم میکند. درواقع این نوع استرس میتواند باعث تغییر عملکرد سیستم عصبی فرد شود که متعاقبا به درد میانجامد.

یکی از دلایل آن، کمبود ویتامین D است

تحقیقات انجام شده در سال ۲۰۱۴ نشان میدهد افرادی که با درد مزمن و زیاد روبهرو هستند، به احتمال زیاد نسبت به افرادی که دردی ندارند، دچار کمبود ویتامین D هستند. از آنجایی که نمیتوان ویتامین D را به میزان زیاد مصرف کرد، پیشنهاد میشود از مکملهای حاوی آن استفاده کنید. پزشکان میگویند بیماری درد مزمن عضلانی ارتباط بسیاری با سندرم خستگی مزمن (CFS) دارد.

آنها علائم بسیار مشترکی خصوصا در قالب درد و خستگی دارند، اما در شرایطی که خستگی بین بیمارانی که خستگی مزمن دارند بارزتر و شاخصتر است، درد بین بیمارانی که دچار بیماری درد مزمن عضلانی هستند، بیشتر خود را نشان میدهد. یکی از تفاوتهای بارز این دو آن است که درد مزمن عضلانی، به تدریج آغاز شده و به مرور و طی زمان شدید میشود در شرایطی که CFS سریعا خود را نشان داده و ظرف چند روز مقاومت فرد را کم میکند.

زنها بیشتر مراقب باشند

زنان سه برابر بیشتر از مردان از این بیماری رنج میکشند و هنوز علت این مسئله مشخص نشده است. همچنین از آنجایی که این بیماری ممکن است در هر سنی بروز کند، اغلب زنانی که در سنین ۴۰ سالگی یا بالاتر هستند به آن دچار میشوند. از طرفی به نظر میرسد برخی عوامل و مولفههای ژنتیکی هم در خانواده باعث بروز این درد میشود.

چه داروهایی تجویز میشود؟

برای درمان این بیماری، از سه داروی دولکسیتین، میلناسیپران و پریگابالین که به تایید سازمان غذا و داروی آمریکا رسیده، استفاده میشود. این داروها باعث مسدود شدن سیگنالهای درد شده، اما نمیتوانند عوامل مسبب درد را از بین ببرند.

- - , .